X
تبلیغات
مدرسه و فناوری

مدرسه و فناوری
 
در این وبلاگ می خواهیم نقش فناوری را در آموزش بررسی کنیم
onLoad and onUnload Example

با سلام

من یک معلم هستم .

من در یکی از هنرستان های خرم آباد تدریس می کنم در رشته برق بذار هنرستانشو هم بگم ولیعصر عج

من خیلی به تکنولوژی و صنعت علاقه دارم شاید مثل خیلی از شما ها

من خیلی دوست دارم این علاقه رو تو کارم هم بکار ببرم

وقتی شنیدم که یه مسابقه وبلاگ نویسی با موضوع نقش فناوری در آموزش رو همکاران یکی از مدارس برگزار می کنند تصمیم گرفتم با این موضوع یه وبلاگ درست کنم .

اولش فقط برای شرکت در مسابقه بود ولی بعد فکر کردم حالا که دوستان این طرح خوب رو اجرا کردن ما هم برای رسیدن به یک نتیجه خوب در مورد نقش فناوری در آموزش این وبلاگ رو بروز رسانی کنیم .

شاید کسانی باشند که بتونند ما رو در این مسیر یاری کنند تا زودتر به این هدف مشترک که ارتقای سطح آموزش است برسیم .

با تشکر از همه کسانی که ما رو در این مسیر همراهی خواهند کرد .


ادامه مطلب
نوشته شده در تاريخ دوشنبه چهارم اردیبهشت 1391 توسط مجتبی لطفی

مدارس کارآمد

 يكي از خصيصه‌هاي فن‌‌آوري اطلاعات كه در كليه شئونات كاربري آن قابل ملاحظه است سرعت توسعه آن مي‌باشد. اين سرعت ناشي از بستر ارتباطي نسبتاً مناسبي است كه اكنون در سراسر جهان گسترده شده است. بنابراين، يكي از مهمترين و در عين حال مشكل‌ترين مراحل توسعه فن‌آوري اطلاعات در زمينه آموزش تصميم‌گيري در مورد اولويت‌ها و همچنين خط مشي مورد نياز براي اينكار مي‌باشد. در واقع سؤال اصلي آنست كه از كجا شروع كنيم، در مسير كدام اولويت‌ها حركت كنيم و به كدام هدف برسيم. در نتيجه لازم است اولويت‌ها در توسعه آموزش مجازي از ديدگاه جغرافياي فرهنگي‌، جغرافياي آمادگي براي آموزشهاي الكترونيكي،‌ محتويات دروس الكترونيكي،‌ هزينه‌ها و بودجه‌ها و مهمتر از همه عامل نيروي انساني مورد بررسي و تحليل قرار گيرند. توجه داشتن به عناوين اولويت‌ها حداقل اطلاعات لازم براي تعيين سياستهاي اجرائي ميباشد. بديهي است در مرحله بعد لازم است هر يك از عناوين به دقت تحليل شده و در مقايسه با ديگر عناوين سنجيده شوند تا راهكارهاي لازم براي قدمهاي بعدي مشخص گردد. در نتيجه بر اساس اولويت‌ها و در واقع بر اساس تعيين آنها ميتوان به يك جمع بندي براي تعيين خط مشي توسعه آموزشهاي الكترونيكي در ايران رسيد.
مقدمه:
تعين خط مشي عبارت است از ترسيم نقشه‌‌اي براي نيل به اهداف مورد نظر. در نتيجه ،‌ خط مشي يك ابزار مديريتي است كه مانند ديگر ابزارها به ايشان كمك مي‌كند تا سازمان تحت نظر خود را در نيل به اهداف و انجام وظائف مورد نظر هدايت كنند. پس از تعيين خط مشي ميتوان حركت كلي و جزئي مؤسسه و بخصوص عملكرد اعضاء و نيروي انساني را در جهت نيل به اهدافي كه از قبل تعين شده‌اند مورد ارزيابي قرار داد. بعلاوه ميتوان اثر عوامل محيطي و خارجي را بر حركت مؤسسه ، و احياناً انحراف در آن را مورد ارزيابي و اندازه گيري قرار داد.

امروزه كمتر سازمان و مؤسسه‌اي آموزشي را مي‌توان يافت كه تحت فشارهاي اقتصادي نباشد. بنابراين‌، در اجراي هر يك از برنامه‌هاي چنين مؤسسه اي انتظار مي‌رود كه باري بر بار اقتصادي آن اضافه نشود. مؤسسات آموزشي تا قبل از ظهور آموزشهاي الكترونيكي مؤسساتي مصرفي بحساب مي‌آمدند. لكن امروزه ميتوان آنها را به مؤسساتي سودآور تبديل كرد. بنظر مي‌‌رسد كه خط مشي غالب و پذيرفته شده در جهان در نيمة‌ اول از دهة اول قرن بيست‌ويكم يعني سالهاي 2000 تا 2005 ميلادي بر اساس بهره‌مندي از فن‌آوري اطلاعات و ارتباطات بنا نهاده شده است. بنابراين،‌ در تعيين خط مشي آموزش نميتوان وي‍‍ژگي هاي اين عامل را ناديده گرفت،‌ خواه توسعه آموزش در سطح ابتدايي مدنظر باشد،‌ آموزشهاي متوسطه مطرح باشند و يا آموزش عالي.

برای دیدن متن کامل مقاله به ادامه مطلب مراجعه کنید



ادامه مطلب
نوشته شده در تاريخ شنبه نهم اردیبهشت 1391 توسط مجتبی لطفی

با گسترش فناوری اطلاعات و ارتباطات، فضای دومی ‌به موازارت جهان واقعی ایجاد شده که به واقع تمام عناصر و اجزایی دنیای واقعی را در خود تکرار می‌کند. آموزش و به دنبال آن نهادهای آموزشی مانند مدارس و دانشگاه‌ها همچنان که در جهان واقعی از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است، در فضای مجازی نیز دارای اهمیت و تاثیر بسزایی در گسترش علوم و فناوری و رشد سواد اطلاعاتی و رسانه‌ای در دانش آموزان ، دانشجویان و همه‌ی اقشار جامعه است.در فرآیند گذار به جامعه اطلاعاتی، بسیاری از پدیده‌ها و مفاهیم شکل تازه‌ای به خود می‌گیرند و با تغییر چارچوب، خود را با تحولات ایجادشده سازگار می‌سازند. مسأله آموزش ، مدرسه و دانشگاه که سابقه‌ای طولانی در تاریخ بشر دارد، هم زمان با ورود جهان به عصر اطلاعات به صورت آموزش الکترونیکی و دانشگاه مجازی نمود پیدا کرده است. اگرچه از مطرح شدن این مفاهیم در سطح جهان مدت زیادی نمی‌گذرد، فعالیت‌های زیادی در این زمینه صورت گرفته است. در کشور ما نیز چند سالی است که به این مبحث پرداخته می‌شود.
مدرسه مجازی - دانشگاه مجازی

مدرسه یا دانشگاه مجازی یک محیط آموزشی مجتمع است که دانش آموزان و دانشجویان می‌توانند از طریق اینترنت از جلسات درس استفاده کنند، امتحان بدهند و با استاد و همکلاسی هایشان ارتباط برقرار کنند. همچنین مدرسه مجازی ابزارهایی در اختیار مدیران ، اساتید و دبیران قرار می‌دهد که بتوانند وظایف خود را از طریق اینترنت انجام دهند. برای مدیر ابزارهای مدیریتی از قبیل ارائه دروس ، انتخاب دبیر و معلم ، زمان بندی دروس و ترم، مدیریت مالی و ... را فراهم می‌کند. معلم یا استاد نیز ابزارهایی در اختیار دارد که می‌تواند درس ارائه کند، امتحان بگیرد و نمره امتحانی دانش آموزان یا دانشجویان را وارد کند.برای این آموزش محدودیت مکانی و یا زمانی وجود ندارد. همچنین نیازی نیست تا تعداد دانش آموزان به حد نصاب برسد. این نوع از آموزش با تعداد محدودی معلم یا استاد می توان دانش آموزان ودانشجویان بسیاری را پوشش داد.علاوه بر این که انتقال الکترونیکی متون درسی به صورت فایل های متنی از چاپ کاغذ بسیار با صرفه تر است و تمام هزینه ها به نحو چشمگیری کا هش می یابد. تکنیک های آموزشی که در این روش استفاده می شوند متنوع هستند. منتشرکردن متون،فایل های صوتی و تصویری جلسات تدریس، اسلایدها و نمودارهای درسی، اتاقهای چت و کنفرانس،استفاده از شبکه های آموزشی رادیویی و تلویزیونی بر روی اینترنت از آن جمله اند.علاوه بر این استفاده و دسترسی بهتر به کتابخانه ها و منابع آموزشی و امکان جستجوی سریع در حین مطالعه دروس بدون آن که نیاز به ترک محیط مطالعه و صرف وقت شود،به کیفیت این شکل از تحصیل می افزاید(کدیور،1382).
دانشگاه مجازی از دانشگاه واقعی و مدرسه کجازی از مدرسه واقعی جدا نیست. دانشگاه و مدرسه مجازی مبتنی بر تجربه‌های دانشگاه یا مدرسه واقعی است یعنی در آموزش مجازی نیز تلاش می شود همه عناصر کلاسی و دانشگاهی در دانشگاه واقعی بکار گرفته شود، با این تفاوت که کلاس در فضای دیجیتال، واقعی، مجازی، غیر مرکزی و تعاملی همزمان با ظرفیت همه جهان تحقق پیدا می کند. در این فضا کلاس، فضای آموزشی، تعامل استاد و دانشجو یا معلم و شاگرد و جایی برای کنارهم بودن دانشجویان و دانش آموزان و حتی حس مسئولیت حضوری کلاس فراهم شده است. بنا براین حس یادگیری در یک فضای جمعی در دانشگاه یا مدرسه مجازی نیز پیش بینی شده است. درون این فضا نیز گاهی امکاناتی را به وجود می‌آورند که قوی‌تر از جهان واقعی است. به نوعی حس جمعی را به وجود می‌آورند و ساعت مشخص می‌گذارند. این فضا غیر مرکزی و پراکنده است. ممکن است یک نفر در امریکا باشد و یک نفر در تهران، اما با ساعت مشخص می‌توانند در یک فضای زنده به تعامل با استاد بپردازند. در واقع دانشگاه یا مدرسه مجازی از خصلت چند فرهنگی، چند مکانی و چند ظرفیتی بالا برخوردار است. سرعت در فضای آموزش مجازی خیلی بیشتر از فضای واقعی است و آموزش بسیار متراکم است. برخلاف فضای واقعی که استاد ممکن است با تاخیر و تانی مطالب را به دانش آموز یا دانشجو منتقل کند، در فضای مجازی فرایند آموزش سریعتر است یعنی فرد نیازمند سرعت است(عاملی،1385).دانشگاه‌های ‌مجازی‌ محل‌ مناسبی‌ برای‌ ظهور و بروز استعدادها، خلاقیت‌ و نوآوری‌ها خواهند بود. فناوری‌ اطلاعات‌ موجب‌ افزایش‌ کارایی‌ فرآیند آموزش‌ می‌گردد و از مهم‌ترین‌دستاوردهای‌ آن می‌توان‌ به‌ موارد زیر اشاره‌ کرد:
ـ افزایش‌ کیفیت‌ یادگیری‌ و آموخته‌های‌ دانش‌آموزان‌ و دانشجویان‌
ـ سهولت‌ دسترسی‌ به‌ حجم‌ بسیار بالایی‌ از اطلاعات‌ و دانش‌های‌ موجود در جهان‌
ـ دسترسی‌ سریع‌ و به‌ موقع‌ به‌ اطلاعات‌ در زمان‌ بسیار اندک‌
ـ کاهش‌ برخی‌ هزینه‌های‌ آموزشی‌
ـ بالا بردن‌ کیفیت‌، دقت‌ و صحت‌ مطالب‌ درسی‌ و علمی‌ 
ـ ارتقای‌ علمی‌ دانش‌آموزان‌ و دانشجویان‌

دانشگاه و مدرسه واقعی-مجازی
   دانشگاه یا مدرسه مجازی به نوعی بازتاب و بازنمای واقعی از مدارس و دانشگاه‌های واقعی است، نظام انتقال آسان، قرار گرفتن در یک فضای خود راهبر و امکان ارتباط مجازی در عین واقعی بودن میان معلم و شاگرد یا اساتید و دانشجویان مهم ترین ویژگی یک دانشگاه یا مدرسه مجازی را تشکیل می‌دهد. در مدرسه یا دانشگاه واقعی- مجازی، در واقع مجموعه ای از سخت افزارها و نرم افزارها وجود دارند که شرایط نمایش واقع گرایانه آموزش واقعی را که محصول تعامل واقعیت و مجاز می باشد فراهم می کنند. یعنی از طریق اینترنت بستری برای واقعی کردن این آموزش فراهم شده است. در دانشگاه مجازی، در هنگام تحصیل فرد به گونه ای در این محیط غوطه ور می شود که در واقع امکان یک نوع تعامل واقعی را برای او فراهم می سازد. این غوطه ور شدن از طریق امکانات کامپیوتری که در مدرسه یا دانشگاه مجازی برای آموزش از آنها استفاده می شود فراهم می آید. کاربر زمانی که در این نوع آموزش از طریق اینترنت به مدرسه یا دانشگاه مورد نظر وصل می شود، احساس هویت جدیدی به او دست می دهد، اما این احساس تا زمانی است که از طریق اینترنت ارتباط او با مدرسه و دانشگاه موردنظر برقرار است.

نتیجه گیری
دانشگاه‌های‌ و مدارس سنتی‌ ناگزیر به‌ سازگاری‌ با سیر تحولات‌ و تغییرات‌ جدید هستند. در این راستا شرط اساسی‌ برای‌ استفاده‌ مؤثر از‌ آموزشگاه های مجازی، داشتن‌ سواد فن‌آوری‌ اطلاعات ‌است‌. بنابراین‌، تحول‌ نظام‌های‌ آموزشی‌ در مدارس‌ در زمینه‌ آموزش‌های‌ فن‌آوری‌اطلاعات‌ پیش‌ نیاز تحول‌ نظام‌های‌ دانشگاه‌ است‌. بدون شک تحقق مدرسه یا دانشگاه مجازی در کشور نیازمند ایجاد زیرساخت‌هایی است که برخی از آن ها عبارتند از:
• 
زیرساخت‌های مخابراتی: از آنجا که فرآیند انتقال اطلاعات و انجام عملیات لازم در سیستم فراگیری الکترونیکی از طریق بستر مخابراتی صورت می گیرد، وجود زیر ساخت مخابراتی مناسب از جمله الزامات تحقق آموزشگاه های مجازی است.
• 
زیرساخت‌های قانونی: می‌توان گفت مهمترین سرمایه تدریس الکترونیکی، محتوای آموزشی آن است. بنابراین، تصویب قوانینی برای حمایت از حقوق پدیدآورندگان و صاحبان محتوای آموزشی و نظارت بر اجرای صحیح این قوانین شرط لازم برای گسترش این قبیل فعالیت‌ها است.
• 
زیرساخت‌های فرهنگی: از جمله الزامات توسعه فناوری اطلاعات در یک جامعه، فرهنگ‌سازی صحیح و مناسب است. در امر ایجاد و توسعه تدریس الکترونیکی ، این واقعیت اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. فرهنگ‌سازی صحیح و ارایه تصویر مناسبی از این نوع تدریس الکترونیکی می‌تواند زمینه پذیرش عمومی و استقبال از آن را فراهم سازد.
استفاده از فناوری‌های جدید، مستلزم تغییر نگرش‌ها و رویکردهای اجرایی امور است. غفلت از این موضوع سبب بروز مشکلاتی در استفاده از یک فناوری می‌شود.
منابع
عطاران.م (1382)، "دانشگاه مجازی:تحول از آموزش به یادگیری"، مجله تکفا، سال اول، شماره پنجم و ششم، ص ص 81-89.
کاستلز ،م،(1380) عصر اطلاعات، ترجمه احمد علیقیان، افشین خاکباز،تهران: طرح نو. 
 کدیور،پروین. ابراهیمی قوام، صغری. (1382)،جهانی شدن وتعلیم و تربیت،تهران:پژوهشکده تعلیم و تربیت.
"گزارش بررسی دانشگاه مجازی و سیستم‌های یادگیری الکترونیکی".(1381) مرکز فناوری ‌اطلاعات و ارتباطات دانشگاه شریف، تهران، تیر 1381.
محمدی ،م. آموزش و پرورش و گفتمان های نوین(1383)،تهران،وزارت آموزش و پرورش.


ادامه مطلب
نوشته شده در تاريخ شنبه نهم اردیبهشت 1391 توسط مجتبی لطفی



در سیستم‌های سنتی آموزش نقش معلم به‌عنوان یک محور در ارایه محتوای درسی قرار دارد (معلم‌محور)، در حالی که در آموزش الکترونیکی بر خلاف آموزشسنتی محوریت بر خودآموزی دانش‌آموز استوار است (دانش‌آموز ‌محور)
در آموزش سنتی نگرش عمده به آموزش‌ها و مهارت‌های فردی است در
 حالی که در آموزش الکترونیکی نگرش بر توسعه مهارت‌های اجتماعی افراد است. آموزشسنتی روحیه رقابت را در دانش‌آموزان ایجاد می‌کند و گاه این روحیه تبدیل به روحیه حسادت می‌شود که پیامدهای اجتماعی خاص خود را دارد. در حالی که در آموزش الکترونیکی با توجه به بستر و محیط تعامل می‌توان به‌سادگی روحیه مشارکت و کار گروهی را در دانش‌آموزان ایجاد کرد. این به‌خاطر وجود یک منبع عظیم پژوهشی (اینترنت) است که به‌سادگی در اختیار دانش‌آموزان قرار می‌گیرد و امکان انجام هرگونه کار پژوهشی به‌صورت گروهی را برای آن‌ها فراهم می‌کند. به‌علت دسترسی به اینترنت محتوای درسی نیز دارای انعطاف زیادی است، معلمان می‌توانند به‌راحتی با استفاده از این منبع مطالب درسی خود را بروز کنند، در حالی که در آموزش سنتی منابع محدود و در حد چند کتاب است که تجدید و بازنگری در محتوای آن‌ها شاید سال‌ها طول بکشد. نکته دیگر در آموزش الکترونیکی استفاده از ابزارهای مولتی‌مدیا و شبیه‌ساز در فرآیند آموزش استکه به دانش‌آموز اجازه می‌دهد تا واقعیتی مجازی از آنچه را که قرار است بیاموزد لمس کند، حال آنکه ما در آموزش سنتی فقط با چند صفحه عکس یا متن و یا در نهایت طی یک یا دو جلسه آزمایشگاهی می‌توانیم به آموزش بپردازیم

با توجه به نوع فناوری که استفاده می‌شود نوع نگرش به کلاس و
 معلم نیز به‌عنوان ستون‌های اصلی آموزش تغییر خواهد کرد. اگر در گذشته کلاس‌هایدرسی به‌صورت یک سخنرانی توسط معلم یا در بهترین حالت به‌صورت سؤال و جواب برگزار می‌شد، اکنون کلاس درس مجازی محیطی کاملا تعاملی میان دانش‌آموزان است که معلم در این محیط تبدیل به یک ناظر و تولیدکننده توفان ذهنی در مغز مخاطبان خود شده است و دیگر مدرس یک مطلب خاص نیست بلکه راهنمای خودآموزی دانش‌آموزان است. در کلاس درس سنتی اگر ما از لحاظ مکان، زمان و هزینه محدودیت برگزاری داشتیم در کلاس مجازی چنین محدودیتی نداریم. دفعات برگزاری کلاس برای یک یا چند نفر نه هزینه‌بر است نه مکاناختصاصی لازم خواهد داشت و نه زمان ویژه‌ای را می‌طلبد یعنی دانش‌آموز تا زمانی که مطلب را متوجه شد می‌تواند مطالب آن جلسه آموزشی را تکرار و مرور کند
منبع:
مختاری ، امیر ..(اصول طراحی آموزش مجازی) پایان نامه کارشناسی مدیریت فناوری اطلاعات دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات.
پور سلطانی ،‌امیر .  . الزامات آموزش الکترونیک ، مجله تدبیر، شماره 


ادامه مطلب
نوشته شده در تاريخ شنبه نهم اردیبهشت 1391 توسط مجتبی لطفی

بررسي نقش فناوري اطلاعات بر آموزش

 

گفتگو با دكتر محمدرضا سركار آرانى: بايد پروژه ى تجهيز مدارس را با رايانه به پيش ببريم ولى همزمان، واقع بین هم باشیم که گسترش رايانه در مدارس نيازمند برنامه هاى درسى مؤثر و محتواى آموزشي قابل استفاده براى معلم و دانش آموز است.


شرح مختصر: دكتر محمدرضا سركار آرانى در شهريور ١٣٤٤ در آران وبيدگل زاده شده است.او در سال ١٣٧٨ درجه دکتری در رشته آموزش و پرورش تطبیقی و بین المللی از دانشگاه ناگوياى ژاپن را اخذ كرد و اكنون دانشیار دانشگاه علامه طباطبايى است و از مهرماه ٨٣ تاكنون به عنوان پژوهشگر برگزيده ي " انجمن توسعه ي علم ژاپن" در حال گذراندن دوره عالی تحقیقات (فوق دكترى) در دانشگاه ناگوياى ژاپن است.
او تاكنون بيش از ٣٠ مقاله ى علمى، پژوهشى و ترويجى به زبان هاي فارسى، انگليسى و ژاپنى در مجلات معتبر ايران، ژاپن، آلمان، فرانسه، هنگ كنگ، چین، کره جنوبی، هلند، بلغارستان و انگلستان به چاپ رسانده است. دكتر سركارآرانى، چند كتاب در ايران به چاپ رسانده است كه" فرهنگ آموزش در ژاپن"،" اصطلاحات آموزشى و مدرن سازى"، "شكاف ديجيتالي" "فناورى براى آموزش" و" پژوهش در كلاس درس" از مهمترين آنهاست. كتابى هم به زبان انگليسى همراه با دو تن از همكاران ژاپنى و انگليسى نوشته كه زير چاپ است.

برای دیدن متن گفتگو به ادامه مطلب مراجعه کنید .


 



ادامه مطلب
نوشته شده در تاريخ پنجشنبه هفتم اردیبهشت 1391 توسط مجتبی لطفی
عصر ما، عصر انتقال از جهان واقعی به دوران زندگی در فضایی دوجهانی است. گرچه هنوز نهادها و سازمان های مجازی شکل نگرفته اند، اما ظهور جهانی نو به نام جهان مجازی را در دور و بر خود احساس می کنیم.
جهان مجازی هویت معلم و فراگیر را به شدت تغییر می دهد و وظایف و نقش های جدیدی برای آنها پدید می آورد.
سازنده گرایان با تاکید بر فعالیت یادگیرنده در فرآیند یادگیری معتقدند که دانش از بیرون به فرد منتقل نمی شود، بلکه آن چه وی از طریق حواسش دریافت می کند، براساس فردیت خویش تفسیر و پردازش می کند. آنها نقش معلم را مربی کنار میدان و تسهیل کننده یادگیری می دانند و بر یادگیری موقعیتی تاکید می کنند.

برای دیدن ادامه ی مقاله به ادامه مطلب مراجعه کنید .



ادامه مطلب
نوشته شده در تاريخ پنجشنبه هفتم اردیبهشت 1391 توسط مجتبی لطفی
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : لطفی  
بک لینک فا